"Moita xente pequena, en lugares pequenos, facendo cousas pequenas, pode cambiar o mundo"
Eduardo Galeano

04/02/2018

PERCORRE O TEU LABIRINTO

Durante este curso estamos desenvolvendo un obradoiro de autoidentidade e autoestima na clase de titoría en colaboración coa ONG Intered. Nel traballamos emocións, autoconcepto, identidade e autoestima e xénero dun xeito lúdico e ao mesmo tempo reflexivo. O coñecemento de si mesm@s e do resto da clase é outro dos obxectivos a traballar. Neste video veredes algunhas das opinións da clase.

20/01/2018

A ROUPA

Esta imaxe é dunhas portas dos baños dun bar que se chama "La Liga", onde son moi futboleiros; é na zona vella de Santiago.
Diferenciades a porta dos homes e a das mulleres, verdade? Sabedes por que? Polos estereotipos que nos rodean e que estamos afeitos a escoitar. "As mulleres son as arregladas, as dos bolsos, tacóns, etc.. e os homes os de tenis e chandal".
Cada persoa ten que encontrar a súa comodidade deixando de lado a opinión da xente. A simple vista identificamos o aseo das mulleres co sinal do tacón e o dos homes coa bota plana.
Que ocurriría se un home fora vestido "feminino"? Tería que entrar no baño das mulleres? Un home tería que poder levar tacóns e seguir sendo considerado un home, e ó revés tamén: unha muller non arreglada de xeito "feminino" tería que entrar no aseo co sinal da bota de fútbol plana? A resposta é NON. A sociedade ten que romper cos estereotipos tanto na roupa coma todos os do noso arredor. Calquera persoa debería poder vestir con pantalón ou falda sexa home ou muller.
Moitas veces a forma de vestir das persoas se relaciona coa sua orientación sexual. Polo simple feito de levar un bolso ou maquillaxe, a xente pensa que son homosexuais. Parece que nos molesta que vistan así. Ou se unha moza xoga ó fútbol, moita xente pensa que é lesbiana. Temos moito que avanzar. As mulleres no pasado loitaron para que poideramos poñer un pantalón e a xente de hoxe en día ten que se dar conta de que debemos seguir loitando para que cada persoa, sexa home ou muller poida levar posto todo o que se lle antoxe. PORQUE SOMOS LIBRES DE VESTIR COMO QUERAMOS.

Alba Rey


15/01/2018

NIN UNHA MÁIS

Comezamos o ano así porque somos Diana Quer, somos a rapaza dos San Fermíns, somos as 48 mulleres asesinadas polas súas parellas ou ex-parellas e os 8 nenxs mortxs a mans de seus pais por vinganza cara ás súas nais, somos xs 27 nenxs orfxs a causa da violencia de xénero, somos tamén eses centos de mulleres e nenas acosadas polos seus compañeiros. E por último somos mulleres, mozas, nenas e estamos fartas de que os homes nos traten coma se fósemos inferiores, coma se non foramos niguén. Fartas de cando somos pequenas escoitar de cotío comentarios que nos cambian e ao crecer non poder levar a cabo as nosas decisións, opinións e gustos porque " pode ser perigoso". Fartas de ter medo cando imos soas para casa. Estamos FARTAS. Porque sí, temos peitos e vulva, sí, pero iso non dá dereito a ninguén a maltratarnos. NIN UNHA MÁIS.
A(R)MATE MULLER

10/01/2018

A BATALLA POLO VOTO FEMININO EN ESPAÑA DURANTE A II REPÚBLICA: CLARA CAMPOAMOR E VICTORIA KENT 5

O debate sobre a Constitución de 1931 seguía... Axiña chegou o momento de decidir sobre o dereito a voto da muller, ao que se opuñan especialmente os Republicanos e Partido Radical, pois consideraban prematuro outorgarlle o voto ao sector da poboación mais influido pola igrexa. Pensaron que a República estaría en perigo có voto das mulleres. Mais Clara Campoamor, en contra do seu propio partido (o radical), e co apoio de Acción Nacional (dereita) e o PSOE, apostaban polo voto feminino. A outra muller da cámara, Victoria Kent (Izquierda republicana) votou en contra. Entre os que votan a favor neste clip está o sadense Ramón Suarez Picallo. Os argumentos a prol da inferioridade da muller no comezo da secuencia, corresponden ao coruñés Roberto Novoa Santos da Federación Republicana Galega
Despois de moitos debates, ao fin, o 1 de outubro de 1931, a teimuda Clara Campoamor conseguiu un obxectivo histórico. Por 161 votos a favor e 121 en contra, as mulleres poderán votar nas seguintes eleccións de 1933, por vez primeira na historia de España.
Clara Campoamor, la mujer olvidada (Laura Mañá, 2011)

O SUFRAXIO FEMININO EN ESPAÑA: CLARA CAMPOAMOR E VICTORIA KENT 4

Clara Campoamor e Victoria Kent, dos grandes mulleres da nosa historia contemporánea e da loita polos dereitos das mulleres. Feministas, socialistas, ambas diputadas polo partido radical durante a segunda república (1931-1936) defendían o dereito ao voto das mulleres. Pero, aínda que tiñan un obxectivo común, mantiñan estratexias diferentes para conseguilo. O congreso debatía o dereito ao voto feminino, a igualdade salarial, o dereito á educación, a expresar a propia opinión... Foron unhas sesións parlamentarias tensas nas que o congreso quedou dividido na cuestión do voto feminino.
Fotos
CLARA CAMPOAMOR

VISTORIA KENT

SUFRAXIO FEMININO 3

En España el sufragio femenino en igualdad de condiciones que los hombres llegó con la Segunda República, aprobándose este derecho en las Cortes españolas el 1 de octubre de 1931 (aunque la primera ocasión para hacerlo no llegó hasta las Elecciones Generales celebradas el 19 de noviembre de 1933).

Previamente, en 1924 bajo el mandato de Primo de Rivera, se autorizó un “voto femenino con restricciones”, en el que solo podía votar en elecciones municipales aquellas mujeres mayores de 23 años que estuvieran “emancipadas”. Quedaban excluidas al derecho al voto las mujeres “casadas” y las “prostitutas”.

El último país del que se tiene constancia en aprobar el derecho al voto femenino fue Kuwait, que lo concedió en el año 2005.

Aun quedan bastantes países en los que no se permite el voto a las mujeres (incluso algunos que ni a los hombres) estos países se encuentran mayoritariamente en los continentes de Asia y África.

Como curiosidad, añadir que uno de los países que se considera como más avanzado en las libertades y la democracia como es Suiza no permitió el voto a las mujeres hasta 1971. Incluso, hay escritos en los que dicen que, cuando se discutía si se debía dejar votar a las mujeres, hubo algún que otro político de la época que expuso los siguientes argumentos para que no se concediera el sufragio femenino:

¿Conceder el derecho de voto a las mujeres? ¡Qué idea más ridícula! El cerebro de la mujer es más pequeño que el de los hombres lo que demuestra que las mujeres son menos inteligentes. Son propensas a actitudes extremistas y se asocian a campañas sin consultar antes a sus maridos. Además, eso no fomentaría la igualdad de derechos porque su natural modestia les impide ir a votar cuando están embarazadas, y como las mujeres del campo suelen tener más hijos, tendrían una desventaja injusta con respecto a las mujeres que viven en las ciudades. Y si las mujeres son elegidas al parlamento, ¡qué deshonra supondría esto para sus maridos! Éstos estarían obligados a cocinar en casa…