"Moita xente pequena, en lugares pequenos, facendo cousas pequenas, pode cambiar o mundo"
Eduardo Galeano

Blogue de Myriam Morán para as materias Igualdade de xénero e Educación para o desenvolvemento

7 de feb. de 2019

11 de Febreiro: DÍA INTERNACIONAL DA MULLER E A NENA NA CIENCIA

Moitas mulleres aportaron á ciencia ao longo da historia, sen embargo coñecemos ou lembramos moi poucos nomes. Non aparecen nos libros de ciencias, nin de matemáticas, tampouco nos de tecnoloxía ou de informática. Pero fixeron investigacións e descobrementos que contribuiron ao avance da humanidade. É de xustiza devolveles o seu lugar e recoñecer os méritos de cada unha de elas.

OS MITOS DO AMOR ROMÁNTICO

¿Que son os mitos?

Son falsas creenzas que aceptamos como verdadeiras pero que non responden á realidade senon á idealización das mesmas.

A fe cega nestes mitos fai que a nosa visión do amor esté totalmente desenfocada.

Así que imos ir enfocando a mirada, desmontando os mitos do amor romántico para que te leves na mochila os salvavidas que che van facer disfrutar, de verdade, de relacións estupendas e sen machismo.

DE MAIOR QUERO SER.....ENXEÑEIRA EN ROBÓTICA

De maior quero ser... científica é unha miniserie entretida e educativa que axuda ás nenas a descubrir profesións do futuro na Ciencia, Tecnoloxía, Ingeniería e Matemáticas (do inglés STEM).
A protagonista deste episodio é unha enxeñeira en robótica. Explica á súa filla que para construír un robot só hai que indicarlle de xeito claro certas instrucións: que, como e cando debe facer o que desexamos que realice.

Esta enxeñeira traballa nun hospital xunto a especialistas en ciencia, medicina e ingeniería. Constrúen robots quirúrgicos que axudan a médicas e médicos nas operacións, maniquíes robotizados para aprender antes de operar a pacientes reais ou robots capaces de distribuír a comida e as medicinas ás persoas ingresadas.

Queres saber máis? Infórmate aquí.

DE MAIOR QUERO SER... MATEMÁTICA

De maior quero ser... científica é unha miniserie entretida e educativa que axuda ás nenas a descubrir profesións do futuro na Ciencia, Tecnoloxía, Ingeniería e Matemáticas (do inglés STEM).
Neste episodio de #demayorquierosercientífica unha matemática cóntanos como desenvolve o seu traballo na #biomedicina. Os fractales apaixónanlle. E os cupcakes.. Coñece a matemáticas en: http://www.inibic.é/cientificasenbio...


Científicas que nos inspiran:
Rosa M. Crujeiras Casais, Galicai
Doutora en Matemáticas, Universidade da Coruña
A súa investigación actual céntrase non deseño e desenvolvemento de novos software estatísticos. Obtivo ou seu doctorado en Matemáticas en 2007, coa tese titulada "Contributions to Spatial Spectral Statistics", dirixida polos Drs. Wenceslao González-Manteiga dá Universidade de Santiago de Compostela e Rubén Fernández Casal dá Universidade de Coruña. Posteriormente, foi investigadora postdoctoral no Institut de Statistique dá Université Catolique de Louvain, Bélgica.

En 2014 recibiu ou premio John Chambers Statistical Software, galardón outorgado pola Asociación Estadounidense de Estatística (ASA), que recoñece ou deseño e desenvolvemento de programas estatísticos novedosos que faciliten a análise, visualización e manipulación de datos.

Desde 2015 traballa como achega do Vicerrectorado de Comunicación e Coordinación dá Universidade de Santiago de Compostela.

11 de FEBREIRO: DÍA INTERNACIONAL DA MULLER E A NENA NA CIENCIA

Na actualidade, as mulleres e nenas atopan barreiras de moitos tipos, ás veces moi sutís, que dificultan a súa presenza na ciencia. Esta desigualdade é patente na elección dos estudos por parte das nenas e vaise agudizando ao avanzar nas carreiras científicas e tecnolóxicas. Co obxectivo de lograr o acceso e a participación plena e equitativa na ciencia para as mulleres e as nenas, a igualdade de xénero e o empoderamiento das mulleres e as nenas, o 15 de decembro de 2015 a Asemblea Xeral das Nacións Unidas proclamou o 11 de febreiro de cada ano como o Día Internacional da Muller e a Nena na Ciencia.

Declaración de la Organización de las Naciones Unidas:

“Las Naciones Unidas invita a todos los Estados Miembros, todas las organizaciones y los órganos del sistema de las Naciones Unidas y otras organizaciones internacionales y regionales, el sector privado y el mundo académico, así como a la sociedad civil, incluidas las organizaciones no gubernamentales y los particulares, a que celebren el Día Internacional de la Mujer y la Niña en la Ciencia de manera apropiada, en particular a través de actividades de educación y sensibilización pública a fin de promover la participación plena y en condiciones de igualdad de las mujeres y las niñas en la educación, la capacitación, el empleo y los procesos de adopción de decisiones en la ciencia, eliminar toda forma de discriminación contra la mujer, incluso en las esferas de la educación y el empleo, y sortear las barreras jurídicas, económicas, sociales y culturales al respecto mediante, entre otras cosas, la promoción del establecimiento de políticas y planes de estudio en el campo de la ciencia, incluidos programas escolares, según corresponda, para alentar una mayor participación de las mujeres y las niñas, promover las perspectivas de carrera de las mujeres en la ciencia y reconocer los logros de las mujeres en la ciencia.”

En una época en que la mayor parte de los retos que se nos presentan (crisis energética, crisis medioambiental, crisis alimentaria, retos en medicina y en calidad de vida…) dependen de la Ciencia y la Tecnología, no nos podemos permitir prescindir del talento de la mitad de la población

6 de feb. de 2019

6 de Febreiro: CONTRA A MULTILACIÓN XENITAL FEMININA


Sarian Karim Kamare ten 39 anos, é orixinaria de Sierra Leoa e vive en Londres desde 1999. Aos 11 anos, os seus genitales foron mutilados. Un día nunha festa, alguén vendó os seus ollos e sen anestesia, cortáronlle o clítoris cun coitelo.

6 de Febreiro: DIA INTERNACIONAL CONTRA A MUTILACIÓN XENITAL FEMININA

A mutilación xenital feminina (MXF) comprende todos os procedementos consistentes en alterar ou danar os órganos xenitales femininos por razóns que nada teñen que ver con decisións médicas. Está recoñecida internacionalmente polas organización das nacións unidas (ONU) como unha violación dos dereitos humanos das mulleres e nenas.

Reflicte unha desigualdade entre os sexos moi arraigada e constitúe unha forma extrema de discriminación contra mulleres e nenas. Esta práctica viola os seus dereitos á saúde sexual e reproductiva, a seguridade e a integridad física, o dereito a non ser sometidas a torturas e tratos crueis, inhumanos ou degradantes e o dereito á vida nos casos en que o procedemento acaba producindo a morte.

Esta práctica concéntrase en 30 países de África e de Oriente Medio e Asia meridional (dos países sobre os que se dispón de datos), con todo trátase dun problema universal e é unha práctica común nalgúns países asiáticos como a India, Indonesia, Iraq e Paquistán, así como entre algunhas comunidades indígenas de Latinoamérica, como a de Emberá en Colombia. Así mesmo, persiste nas poboacións emigrantes que viven en Europa Occidental, en Norte América, Australia e Nova Zelanda.

Datos destacables

  • Calcúlase que hai polo menos 200 millóns de nenas e mulleres mutiladas en todo o mundo.
  • A mutilación xenital feminina está diminuíndo en moitos países. Pero se se mantén nos niveis actuais, o rápido crecemento da poboación nos países onde se dá esta práctica, aumentará significativamente o número de nenas que sofren a mutilación.
  • Calcúlase que uns 68 millóns de nenas serán sometidas á mutilación genital feminina de aquí a 2030.
  • Os países coa prevalencia máis alta entre nenas e mulleres de 15 a 49 anos son Somalia (98%), Guinea (97%), Djibouti (93%) e Egipto (87%).
  • A mutilación genital feminina practícase en nenas nalgún momento das súas vidas entre a infancia e os 15 anos.
  • As nenas que foron sometidas á mutilación genital feminina enfróntanse a complicaciones a curto prazo como dor aguda, estados traumáticos, hemorragias graves, infeccións e dificultade para orinar, así como consecuencias a longo prazo para a súa saúde sexual e reproductiva e para a súa saúde mental.
  • A mutilación xenital feminina está arraigada nas desigualdades de xénero e os desequilibrios de poder entre homes e mulleres. Sostense limitando as oportunidades para que as nenas e as mulleres exerzan os seus dereitos e o seu pleno potencial en materia de saúde, educación e ingresos.
  • Esta práctica viola os dereitos humanos das mulleres e as nenas, infringiendo os principios, normas e estándares establecidos, incluída a non discriminación por razón de sexo; os dereitos á saúde, á integridad física e á vida; o dereito a non ser sometido a torturas nin a penas ou tratos crueis, inhumanos ou degradantes; e os dereitos do neno e a nena.
  • O Obxectivo de Desenvolvemento Sostenible (ODS) número 5, Igualdade de xénero, inclúe entre as súas metas "Eliminar todas as prácticas nocivas, como o matrimonio infantil, precoz e forzado e a mutilación genital feminina" (meta 5.3).
  • Eliminar a mutilación xenital feminina é un paso crucial cara á realización doutros obxectivos, que se centran na boa saúde e o benestar, a maternidade sen risco, a educación de calidade, as sociedades inclusivas e o crecemento económico.
  • Varias organizacións intergubernamentales entre outras, a Unión Africana, a Unión Europea e a Organización de Cooperación Islámica? e tres resolucións da Asemblea Xeral da ONU pediron a eliminación da mutilación genital feminina.
Fonte: ONU