MIGRACIÓN: UNA OPORTUNIDAD PARA TODAS Y PARA TODOS

Video no que Omar, migrante dunha asociación senegalesa busca combatir os esterotipos e mitos sobre a migración en España e Europa.

A VIAXE DE SAID

Esta curtametraxe (mellor curto de animación Premios Goya 2007), móstranos, en 10 minutos, os problemas da inmigración en España e invita a unha profunda reflexión sobre este tema, os valores, a discriminación e outros tantos temas máis.

Nel reflíctese a realidade dun neno africano que soña cun futuro mellor, un sono masivo que se ve en miles de africanos que desexan un benestar, pero que no transcurso desa busca cuxo destino é Europa, moitos deixan algúns valores polo camiño, algúns incluso a súa propia vida. A través del internámonos na cultura e o que motiva a istes nenos e persoas a emigrar. Tamén incítanos a pensar como son tratados, sumerxéndose no delicado tema da discriminación.



ACTIVIDAD: Visiona a curta e despois clica aquí e completa a ficha.

A TRAXEDIA DO MEDITERRÁNEO

Ao redor de 700 persoas -entre eles numerosas mulleres e nenos- puideron morrer cando o bote de 20 metros no que trataban de chegar dende as costas de Libia a Europa naufragou no Mar Mediterráneo.
o domingo tíñanse reportado só 28 sobrevivientes, que foron levados á illa de Sicilia.
Non obstante, segundo o diario italiano Corriere della Sera, no barco ían polo menos 900 persoas, das cales 200 eran mulleres e 50 nenos.
Esta é a "peor catástrofe" no Mediterráneo en anos recentes.
Segundo Nacións Unidas, a ruta que leva do norte de África a Italia converteuse na máis mortífera do mundo.
O naufraxio deste domingo a uns 200 quilómetros da illa italiana de Lampedusa é só o último dunha longa serie.
Sen ir máis lonxe a semana pasada deuse por desaparecidos a outros 400. E en febreiro polo menos 300 morreron na canle de Sicilia.
Só este ano se calcula que morreron 900 inmigrantes, en 2014 foron máis de 3.000. Todos en busca dunha vida mellor no continente europeo.
Libia, Estado falido
Todos os naufraxios dos últimos meses teñen en común que parten de Libia, país que vive un baleiro institucional e policial que propiciou a instalación das mafias de traficantes de persoas.
Le aquí o artigo completo

Rexido durante máis 40 anos polo estrito réxime do coronel Muamar Gadafi, a derruba da institucionalidad libia comezou coas rebelións de 2011 no marco do que se chamou a "primavera árabe".
No derrocamento de Gadafi tiveron un papel crucial Francia e Reino Unido, que xunto a Estados Unidos pediron ao Consello de Seguridade de Nacións Unidas o establecemento dunha "zona de exclusión aérea".
A medida foi aprobada "para "axudar a protexer os civís" e traduciuse en que a OTAN se fixese cargo dunha serie de operacións aéreas que axudaron á fin do réxime libio.
Non obstante, non cesaron dende entón os enfrontamentos nin a violencia entre faccións.
En xuño de 2014 celebráronse unhas eleccións parlamentarias coas que se buscaba poñer fin ao baleiro institucional creado tras o derrocamento de Gadafi e pola proliferación de milicias armadas.
Lonxe diso, na actualidade temos un país sumido no caos, con dous gobernos paralelos e ata 1.700 milicias, así como a cada vez máis prominente presenza do autodenominado Estado Islámico.
Recortes
Este caos institucional e a situación estratéxica converteron a Libia nun punto de paso idóneo para aqueles que queren dar o salto a Europa dende África.
As mafias de traficantes de persoas encontraron o negocio perfecto no desespero dos propios libios e os desprazados da guerra siria, así como inmigrantes chegados de países como Eritrea.
Os traficantes amontoan os emigrantes en destartalados e abarrotados barcos que non contan nin cun compás para encontrar o seu rumbo.
E iso coincidiu por outra parte co recorte da capacidade operativa dos equipos de rescate europeos no Mediterráneo.
En novembro do ano pasado, as autoridades italianas clausuraron a operación "Mare Nostrum", un programa de emerxencia iniciado tras a morte de 300 inmigrantes preto de Lampedusa.

Con Mare Nostrum, os italianos rescataron máis de 100.000 persoas do mar.
No seu lugar, a Unión Europea (UE) puxo en marcha "Tritón", ao que dedica algo máis de US$3 millóns ao ano, mentres Italia investía máis de US$10 millóns en Mare Nostrum.
Cun terzo do presuposto, os seus recursos son obviamente máis limitados: seis barcos, catro avións e un helicóptero.
Tritón xurdiu no medio das divisións sobre o asunto no seo dos 28 países que forman o bloque europeo.
Países como Reino Unido argumentaron que aumentar os recursos para os equipos de busca e rescate non faría máis a incitar a máis inmigrantes a asumir o risco de cruzar o Mediterráneo.
Outros, como Italia e Malta, no sur, onde chegan a maioría dos inmigrantes, argumentaban que non se podía esperar que eles asumisen todo o peso da crise.
Os expertos en calquera caso non deixaron de advertir que sempre tomaría máis tempo en chegar ao lugar dos rescates.
No seu momento, o secretario xeral do Consello Europeo para os Refuxiados, Michael Diedring, cualificou de "deplorable" que a UE optase por priorizar a súa seguridade fronteiriza ás misións de rescate.

Fonte: BBC Mundo

5 MITOS SOBRE INMIGRACIÓN

Mitos y creencias. Circulan y circulan y, al final, de tanto oirlas, llegamos a creer que son ciertas.
Hoy le toca el turno a la inmigración:
Los inmigrantes no se adaptan, bajan el nivel educativo, nos quitan el trabajo....

¿Qué ocurrió en España en 1868?, ¿podrías nombrar 3 autores de la generación del 98?
Estas son algunas de las preguntas del test de españolidad que se le pueden hacer a un inmigrante si quiere obtener la nacionalidad.

En clase de Lengua Castellana vimos un vídeo de La Sexta TV sobre "Falsos mitos sobre la inmigración" y tomamos notas. Luego, en grupos de 3 hicimos murales en los que incluimos los casos que se presentaban en el vídeo, opiniones de expertos y cifras que se aportaban en este documental y que desmontan estos mitos, estas creencias falsas.
Por último, preparamos la presentación y aquí tenéis el resultado.



Si quereis ver el reportaje de la Sexta columna, aquí está el enlace.

CHANGE.ORG E AS CONCERTINAS DE MELILLA

Change.org é unha plataforma de activismo en Internet que recolle firmas para facer realidade propostas cidadás. Esta plataforma, así como Avaaz fixeron máis curta a distancia entre o desexo e a realidade a golpe de clic. As campañas conducidas por estas organización poden poñer freo a leis e actuacións inxustas. Calquera persoa en calquera lugar pode iniciar unha campaña, pero a resposta varía moito en cada caso. As veces escóitase a voz da cidadanía e atenden á petición, outras non responden.
A convicción que ten a cidadanía de poder cambiar as cousas –en sanidade, educación, política, medio ambiente, dereitos humanos…– responde as veces ao desexo de querer mellorar o mundo, pero tamén o que ocorre no seu barrio ou na súa casa.

Un exemplo é esta carta dirixida ao presidente do goberno contra a brutalidade das concertinas nas fronteiras de Ceuta e Melilla.

CARTA A
Presidente del Gobierno Mariano Rajoy Brey
Ministro del Interior Jorge Fernández Díaz

Como ciudadano/a del país al que usted representa, no quiero sentirme responsable de causar daños físicos a decenas de personas y por eso le ruego que ordene la retirada de las concertinas en las vallas fronterizas de Ceuta y Melilla, que se deje de emplear material antidisturbios, que interrumpa las devoluciones ilegales (“en caliente”) y que haga prevalecer el respeto a los derechos humanos y el cumplimiento de los tratados internacionales que obligan a España. Apelo a su responsabilidad para cumplir los acuerdos internacionales firmados por España y a las recomendaciones del Defensor del Pueblo y del Consejo de Europa para pedirle que ponga fin inmediatamente a esta situación y:
. ordene la retirada de las concertinas en las vallas fronterizas de Ceuta y Melilla
. que se deje de emplear material antidisturbios
. que interrumpa las devoluciones

Contra la brutalidad en el control de las fronteras en Ceuta y Melilla

Muchas personas llegan cada día a las fronteras de Ceuta y Melilla. La mayoría de ellas han tenido que elegir entre un ataúd y una maleta. Y tras meses de odisea en la que han invertido todo lo que tenían, los más afortunados consiguen llegar a una frontera hostil y fortificada. Sus sueños se estrellan contra una barrera prácticamente infranqueable, pero su desesperación les empuja a escalar una valla de seis metros coronada por concertinas, un alambre de cuchillas que causa graves lesiones, incluso la muerte.

Tampoco encuentran mejor suerte quienes intentan pasar a nado, como pudimos ver el pasado 6 de febrero en Ceuta. Porque mientras los migrantes se saltan la valla, las autoridades se saltan la ley. Esa es la realidad en la frontera: cuchillas que cortan la piel de quienes ascienden por las alambradas, materiales antidisturbios empleados contra nadadores exhaustos, devoluciones ilegales (llamadas “en caliente”) que vulneran la Convención de Ginebra y la normativa europea y española de Extranjería y Asilo.

Y lo peor de todo, es que entre esas personas, hasta un 50% podrían ser potenciales refugiados, personas que huyen de guerras, violaciones de derechos humanos, persecuciones religiosas, por género u orientación sexual, por ideas políticas, etc… Estas personas tienen derecho a recibir protección, como en su día lo obtuvieron personas como Albert Einstein, el Dalai Lama, Rigoberta Menchú o Gabriel García Márquez.

En CEAR no pararemos hasta conseguir que se corte con toda esa brutalidad y que se respete la ley. Para conseguirlo,necesitamos tu ayuda. Firma y comparte esta petición ahora.